Sunday, February 6, 2011

Naiinis ako kasi ang lakas lakas ng loob mong mag-emo dahil sa nararanasan mo ngayon. Naisip mo kaya na yun din ang pinaparanas mo sakin? Alam kong masakit. Pero kasi,

Nang-iwan ka rin.

Nag paasa ka rin.

Nakasakit ka rin.

Nakalimot ka rin.

Tingin mo ako hindi imbisibol sa'yo ngayon? Dinadaan-daanan mo nga lang ako e! Parang hindi mo ko nakikita. Parang hindi mo nararamdamang kailangan kita.

TORTURE? You tortured me as well!

may totoo ba sa mga pinakita mo?

O pambobola lang lahat ng yun? Shet. Napaniwala mo ko!

KISAPMATA. Ewan ko kung mabilis talagang makalimutan ang isang linggo pero yung isang buwan.. Isang buwan, nakalimutan na? Halos isang buwan mo akong sinanay ng ganito tapos mawawala ng ganun-ganun lang?

Para bang walang nangyari

Di mo man lang sinabi

Babalik pa kaya? May mangyayari pa kaya kahit masagot ko na yung tanong mo?

"mahal mo ba ako?"

Sabihin mo lang kung may mapapala pa ba ako.

Nakakainis talaga

Nagmuka tuloy akong tanga

Pinaasa mo kasi

Ewan ko lang ah, pero tingin ko naman may karapatan akong "umasa" dahil sa mga ipinakita mo sakin. Kaya lang, baka masyado akong umasa sa

"I want to fall in love with you"

Hindi ko naisip na posibleng hindi yun mangyari. Na hindi ka mag-fall. Na maging masaya ka lang kapag kasama mo ako pero hindi mo ako mahalin. So ano ako?

Oo nga pala, hindi nga pala tayo

Hanggang dito na lang ako, nangagarap na mapa-sa'yo

Hindi sinasadya na hanapin pa ang lugar ko

Asan nga ba ako? Andiyan pa ba sa iyo?

Nahihilo, Nalilito

Asan ba ko sa'yo? Aasa ba ko sa'yo?

Ang galing. Nung tinugtog yung kanta para sa'yo, napaiyak ako sa likod. Mag-isa lang ako nun. Ramdam na ramdam ko na talaga yung feeling ng iniiwan. Sabi ko sa sarili ko

"Ganito pala yung domino effect. Makikita mo yung taong gusto mahal mo na nasasaktan dahil sa ibang taong mahal niya tapos yun na yun din yung mararamdaman mo. Doble pasakit pa nga yata eh. Bakit hindi nila naisip na i-dedicate yung kanta sakin? Invisible ba talaga ako??"

dapat ikaw ang kinakausap ko tungkol dito..

Pero hindi ko yun magawa. Dahil baka ako naman pala yung mali. Baka naman hindi ko alam na bago pa magsimula yung linggong sumira ng lahat ay binitawan mo na ako.

di ako sa'yo, hindi ka sa'kin

sakaling gustuhin ko,

bibitawan kita.

Natatakot akong malaman na ginusto mo akong bitawan. Na baka binitawan mo na nga ako. Kung yun nga ang nangyari, hindi ito ang unang beses na binitawan ako ng isang tao. Pero ito ang unang beses na binitawan ako ng walang pasabi. Mas okay pa yung dati e, sinabihan ako ng

"I'm letting you go"

Sobrang sakit. Pero at least malinaw.

Actions speak louder than words but words are always clearer.

Aaminin ko, ayokong matapos yung "tayo". Gustung-gusto kong bumalik sa dati. Ang tanong, GUSTO MO BA? Ayoko nang umiyak. Ayoko nang magpakalugmok. Napaka-nonsense na ng mga pinaggagagawa ko dahil hindi mo naman napapansin. You're so busy thinking about yourself. Kung sa bagay, ikaw na rin ang nagsabi, lahat ng tao selfish. Sana matutunan kong maging selfish pagdating sa'yo. Sana kahit minsan, isipin ko naman yung sarili ko (although kung titingnan mo, sarili ko rin naman ang iniisip ko dahil ayokong masaktan).

Nagbago ba ako? Hindi ko alam. Baka nga nagbago ako dahil sa'yo. Pero

sana alam mo yun..

na ikaw yung nagbago..

na ikaw yung naging dahilan kung bakit umasa ako..

Sa kabilang banda, hindi rin talaga kita masisisi. Naisip ko kasi, halos ganito rin naman yung ginawa ko dati. Nung binitawan ko siya para sa'yo. Siguro ganito rin yung naramdaman niya. Yung pakiramdam ng iniwan sa ere. Ang gulo ng mundo. Bakit 'to nangyayari sa'tin?